Konie charakteryzują się różnorodnością umaszczenia, uzależnioną genetycznie. Ogólnie maści konia dzieli się na jednolite, złożone i mieszane. Wśród tych pierwszych wyróżnić można: maść siwą – kiedy skóra konia pokryta jest białymi i czarnymi włosami, a grzywa i ogon są białe; maść izabelowatą charakteryzuje złotawa sierść, a grzywa i ogon jaśniejsze, prawie białe; maść bułaną – kiedy koń ma jasnożółtą sierść, a grzywę i ogon szaroczarne lub czarne; maść kasztanowatą: kiedy sierść, grzywa i ogon konia przybierają barwy w różnych odcieniach brązu; maść gniadą z sierścią brązową, czarną grzywą i ogonem, a także nogami ciemniejszymi od sierści na tułowiu; maść karą – kiedy sierść konia jest w jednolicie czarnej barwie; maść karodereszowatą – kiedy sierść konia jest czarna lub czarnobrązowa przetykana siwymi włosami; maść białą (zwana Albino) – posiadają ją konie urodzone jako białe z jasnobrązowymi lub jasnoniebieskimi oczami, różową skórą i jasnymi kopytami. Natomiast do umaszczeń złożonych należą: maść srokata - z dużymi, nieregularnymi plamami barwy brązowej (gniadosrokata) bądź czarnej (karosrokata) lub innej na białym tle oraz maść tarantowata z różnobarwnymi plamkami na białej sierści. Maść mieszana z kolei to maść dereszowata cechująca się wymieszaniem włosów białych i maślistych. Głowa, szyja i kończyny są głównie maśliste (gniade – odmiana gniadodereszowata, kare – karodereszowata lub inne) a tułów jest biały.

Oprócz maści konia, występują także bardzo ważne przy identyfikowaniu koni - odmiany, czyli białe plamy na ciemnej maści występujące na głowie, pysku, nogach konia. Natomiast białe włosy, pojawiające się w wyniku otarć naskórka, oraz piętna wypalane lub wymrażane na skórze, nazywane są odznakami nabytymi.